Oj oroł, ty j oroł [2]

Oj oroł, ty j oroł, ty towarysz wirnyj moj,
Czy ne buw ty, oroł, nad mojeju storonoj?

Czy ne widjeł, oroł, mojej żeny mołodoj?
Czy ne żurytsja moja myła obo mnje?

– Wona żurytsja szcze j pyczałytsja,
Szcze j harjaczoju slozoj umywajetsja.

Batko swij, batko swij zaw’jazaw doczci swit,
Oj maty łycha rano j zamiż oddała.

U wełyku sim’ju, czużu dalnju storonu.
Wsja wełyka sim’ja wsja weczerjaty sida.

A j mene, mołodu, posyłajut po wodu.
A ja j po wodu jdu – spotykajusja.

A z wodoju j idu – jak hołubońka, hudu.
Ne dochodju do dwora – maty synu skazała:

– Oj syn, ty mij syn, ty dytyna moja,
Czoho żinku ne b’jesz, a wse jeji żalijesz?

– Oj za szo jeji byt – wona wmije wse robyt:
I spykty, i zwaryt, szcze j do ljudej howoryt.

Szcze j do papjeńky-otca, szcze j do mene, mołodca,
Szcze j do mene, mołodca obraszczajetsja.